
خط ولتاژ ثابت چه تفاوتی دارد؟
در سیستم ۷۰ یا ۱۰۰ ولت، ترانس هر بلندگو اجازه میدهد بار آن با تپ توان مشخص شود. جمع توان تپها مبنای اولیه انتخاب آمپلیفایر است. خروجی و ترانس همه تجهیزات باید با ولتاژ خط سازگار باشند.
این روش را با اتصال موازی بلندگوهای اهمی اشتباه نگیرید. اتصال مستقیم تجهیز اهمی به خط ۱۰۰ ولت، بدون ترانس و طراحی مناسب، میتواند آسیبزا باشد.
یک مثال ساده از جمع بار
اگر ۱۲ بلندگو روی تپ ۶ وات قرار بگیرند، جمع بار اسمی خط ۷۲ وات است. تنظیم تپ هر بلندگو باید با نیاز همان بخش هماهنگ باشد؛ لازم نیست همه نقاط همیشه روی بیشترین تپ تنظیم شوند.
Pload = Σ (count × tap watts)ظرفیت رزرو را واضح تعریف کنید
اگر منظور شما ۲۰٪ ظرفیت خالی آمپلیفایر باشد، بار باید حداکثر ۸۰٪ ظرفیت نامی باشد: برای بار ۷۲ وات، حداقل ظرفیت محاسباتی ۹۰ وات میشود. افزودن ۲۰٪ به بار، محاسبه دیگری است و به ۸۶٫۴ وات میرسد. این دو تعریف را در سفارش تجهیزات یکی نگیرید.
Pamp ≥ Pload / (1 − reserve fraction)کابل هم بخشی از محاسبه است
طول مسیر رفتوبرگشت، سطح مقطع و جنس هادی بر مقاومت خط اثر دارند. بخشی از توان در کابل تلف میشود و ممکن است سطح صدا در انتهای مسیر کاهش یابد. در مسیرهای طولانی، بار هر شاخه و طول آن را جدا ثبت کنید.
توان کل خط بهتنهایی برای تعیین قطر سیم کافی نیست. ابزار افت کابل را همراه با برآورد بار به کار ببرید و نتیجه را با شرایط نصب، اتصالات و الزامات اجرایی تطبیق دهید.
چکلیست پیش از راهاندازی
یک جدول از تعداد تجهیزات، تپ هر گروه، بار هر زون و مسیر کابل تهیه کنید. پس از نصب، سیمبندی و بار واقعی خط را با ابزار مناسب بررسی کنید؛ تست مستقیم مدار متصل به آمپلیفایر روشن انجام نشود.
- ولتاژ خط در خروجی آمپلیفایر و ترانسها یکسان باشد.
- جمع بار هر کانال از ظرفیت مجاز آن بیشتر نشود.
- رزرو، افت کابل و توسعه آینده را جدا ثبت کنید.
